Een fotoblog met beelden en verhalen over onze safari's naar Nationale Parken in het zuiden van Tanzania, in Botswana en Zambia.
. . . . . English text added between Dutch text in Italic. . . . . . . Click on any picture to enlarge and see in lightbox. . . . .

Breakfast at Ruaha River


Deze foto laat een kudu zien. Dit zijn behoorlijk grote, heel mooie antilopes. Doorgaans schuw, ze verschuilen zich tussen de struiken. Een man, want bij kudu's hebben alleen de mannen van die prachtige, lange, gedraaide hoorns. 
Deze kudu is echter niet de held van het verhaal. Een soortgenoot was de klos, ofwel...het ontbijt. 
Dat konden we herkennen aan die mooie hoorns.

Maar laat ik beginnen bij het begin.


The picture above shows a kudu. These are rather tall, very beautiful antelopes. Usually very shy, they hide between the bushes. This is a male, because only a male kudu has these terrific long, circled horns.
This kudu however, is not the hero of this story. A congener was the victim or ... breakfast. We could recognise it by these beautiful horns.

But let me start at the beginning....


Het was juli, vroeg in de ochtend in Ruaha NP; onze gamedrive begon langs de rivier. Er was dat jaar veel te weinig regen gevallen en de waterstand in de Ruaha was erg laag voor de tijd van het jaar. Daardoor ontstonden er zandbanken langs de oevers. 

July, early morning in Ruaha NP; our gamedrive started alongside the river. That year rainfalls had been poor and water was very low in Ruaha River for this time of year. 
Beaches arose along the banks of the river.
 



Aan de overkant lag deze leeuw. Te zonnebaden op het ruime strand?
Of hield hij iets in de gaten?

At the opposite side we saw this lion. 
Was he sunbathing? Or keeping an eye out for something?

Onze gids had radiocontact; daarna werd gericht gezocht. Na korte tijd kwamen we op een plek waar al twee andere safariwagens stonden. We konden niet op een ideale plek gaan staan, maar met wat moeite konden we om de beurt vanuit de zijkant van de auto naar beneden kijken. Zo'n twee meter lager was op een smal stukje zand een leeuw aan zijn ontbijt bezig.



The guide had radiocontact; after that we searched the bank at our side. After a short time we reached a spot where two safaricars were. We couldn't have a perfect spot, but each of us could have a glimpse from the car downwards. Approx. two meter below, on a tiny beach, a lion was having breakfast.



In eerste instantie konden we alleen de achterkant bekijken en die was niet zo fraai meer. Waarschijnlijk is hij daar eens flink getroffen door een buffel (heb ik niet zelf bedacht; deze info komt van de gids). Zijn eetlust was er niet minder om.


At first we could only see his behind, which wasn't so pretty anymore. Probably once hid by the horns of a buffalo, our quide thought. At this time, it didn't disturb his appetite.



Al na korte tijd hadden de mensen in de andere jeeps er blijkbaar genoeg van, want zij vertrokken. Mazzel voor ons! Nu hadden we ruimte genoeg om op een gunstig plekje te gaan staan, zodat we de leeuw ook van de voorkant konden zien. 
Hij lag er niet alleen.

After a short time, people in the other cars apparently had seen enough, because they left. A present for us!! Now there was space enough to place the car at a good spot. So we saw also the frontside of mr. lion. And he wasn't alone.




Misschien omdat het nu ook rustiger was, kwamen er leeuwinnen naar boven.


Perhaps because the place was more quiet now, lionesses came up.


Op de foto hieronder is goed te zien dat er een soort "op- en afrit" uitgesleten was.

On the picture below you can see there was a path for coming up and down.

  

Er verschenen niet alleen leeuwinnen, maar ... ook drie welpen.


Not only lionesses came...also three cups.




Zij hadden waarschijnlijk ook wel trek, maar moesten rustig afwachten tot mijnheer genoeg gegeten had. Vooral de welpen waren heel beweeglijk, wat weer reacties opriep van de dames leeuw, natuurlijk. Ze lagen dan weer even hier, dan even daar en liepen aan alle kanten om de auto heen. Wij wilden, dat we ogen (en camera's) van voor, van achter en opzij hadden; aan alle kanten was wat te zien!!


Probably they were hungry too, but they had to wait till mister lion had had enough. Especially the cups moved a lot, which made the ladies react, of course. So: they laid down here for a moment, than moved over there, walking around all sides of the car.
We wished for eyes (and camera's) at all sides of our heads: everywhere we looked, there were lions!





De oude leeuw nam even een slokje drinken tussendoor.


The old lion took a sip of water.


Aan de overkant lag de jongere leeuw nog steeds verveeld te kijken.


At the opposit bank the younger lion still was looking rather bored.




Keken we de andere kant op, 
lagen en liepen daar leeuwinnen en de kleintjes.


Looking the other side, we saw the lionesses and lionets, 
moving or just laying around.





Waar ze ook omhoog of omlaag gingen, het was behoorlijk steil. 
Dus als de kudu hier omlaag was gegaan voor een slokje water, kon hij werkelijk geen enkele kant meer op toen er leeuwen kwamen.

Where they went up or down, it was steep everywhere.
So, if the kudu did walk down here for a sip of water, it really had nowhere to go when lions arrived.





Hé, beweging aan de overkant. Leeuw te water.

Hé, some movement at the opposit bank! Lion in the river.


Wow, een zwemmende leeuw. Hoe bijzonder is dat!
Een uitgelezen moment voor een batterij in je camera, die zegt: en nu doe ik 't echt niet meer!!! Bijzonder stom van mij natuurlijk, want het lampje knipperde al geruime tijd. Maar er was steeds zoveel te zien. Nou ja - ik heb nog nooit zó snel een batterij verwisseld en was klaar voor hij overgestoken was. De volgende foto's waren te haastig genomen, maar hier kan je zien dat hij een stuk verderop de overkant bereikt.

Wow, a swimming lion. How special. 
And a really special moment for the battery in my camera to be empty!!!
What a fool I was ... of course, the warning light was on several time already, but with so much going on all the time.....  Well, I've never changed a battery so fast and was ready before mr. lion reached the shore. The pictures right after that moment I took to hastely, but on the next picture you can see the lion reaching the shore somewhat up the river.


Tussen de bomen en struiken door kwam hij langzaam onze kant op.

Walking through the bushes he was slowly heading in our direction.



Wat er toen gebeurde, was ook heel speciaal. Heel rustig, en met één of twee tegelijk, liepen alle leeuwinnen en welpen even naar hem toe om hem te begroeten (tenminste...ik kan dat niet anders interpreteren). Die begroetingen konden we niet zo goed zien, dat gebeurde allemaal tussen de begroeiing. Maar het was bijzonder om deze interactie mee te maken.

Then we saw some special interaction. In a very tranquil way, one by one the lionesses and cups walked towards the male to greet it. We couldn't see the meetings very well because branches and trees were hiding the scene, but nevertheless it was very special to witness this.



Eenmaal op de open plek aanbeland > eerst zijn aanwezigheid markeren. 

When it arrived at the open space, it had to mark its presence first. 


En daarna? Hier maar even rustig liggen.
Hij was blijkbaar niet echt hongering.

What next? > Let's lay down again.
Apparently he wasn't hungry.


De dames rustten ook nog maar wat uit.

The ladies also rest a bit more.



En de oude leeuw? Hij at maar door.

And the older lion? He ate and ate....


Eén van de welpjes was een lefgozer. Hij waagde zich niet alleen bij het voedsel, maar nam ook af en toe een hap! De oude had dat blijkbaar niet zo in de gaten, totdat....

One of the cups had a lot of guts... Hij dared to reach the food and...took some bites!
The old lion apparently didn't notice, untill...



 ...hij eens even genietend om zich heen keek...en zag wat de kleine boef deed.
Hij haalde direct uit met zijn poot, maar kleintje was al weg.

...he paused a moment and looked around...and saw what the little one did.
Immediately he stroke his leg, but little one was gone already.



Het was zo te zien wel een moment om ook aan de anderen te denken en hen
een kans te geven nog wat voedsel binnen te krijgen. 

Perhaps this made him think of the lionesses. 
He gave way now for them to come and eat the leftovers.




De left-overs zijn voor de dames, 
want het leeuwendeel van de prooi was al op.
Toch had de oude nog niet genoeg gehad, hij nam nog een pootje mee:

Allthough the old one certainly had had its lion's share, 
he hadn't had enough yet: he took one more bone: 




De jonge leeuw kwam nu toch ook even meesmikkelen. De heren gingen aan de andere kant van het strandje liggen. Deze foto is vanuit een ongelukkige hoek genomen (we stonden er bijna recht boven), maar hier lagen de twee leeuwen bij elkaar:

Now the younger lion joined in too. The men lay down at the other side of the small sandbank. That was almost right below where we were, so I didn't have a good point of view. But you can see the two lions eating together here.




Links daarvan at de rest van de troep:

And here the other members of the pride:





 
 Ook leeuwenkinderen houden van speelgoed. 
 Dit welpje gaat ervandoor met de staart van de kudu.

Lion's children also like toys.
This cup took the kudu's tail.




Dan verlaten we de leeuwen. We hebben bijna twee uur tussen deze troep leeuwen doorgebracht - bleek later uit de tijden bij de foto's, want op dat moment kijk je niet op je horloge - tijd bestaat dan niet.


At that point we leave the lions. Almost two hours we spend in their midst. This timing we know from the time notes by our camera's - being there we were not aware that time was excisting.


  De volgende morgen gingen we op pad voor een wandelsafari en werden gedropt vlakbij de "plaats van handeling". Een overzichtfoto van de spot, de volgende ochtend:





The morning after we went out for a walking safari and were dropped near the spot where it all happened. The picture above shows the place the next morning.




 


4 opmerkingen:

  1. Prachtige series van de Leeuwenfamilies.
    Heel bijzonder dat je die zo kon vastleggen.
    groetjes Ghita

    BeantwoordenVerwijderen
  2. ohhhhh geweldig is dit Corrie!!!
    ik wou dat ik weer terug kon....
    heel mooi!
    groetjes Nathalie

    BeantwoordenVerwijderen
  3. Hoi Corrie,

    wat ontzettend leuk, ook een beeldverhaal. Toch wel mooi hoe dat gaat in de natuur. Eten en gegeten worden, ieder op z'n tijd, de rangordes. Erg mooi. De welpjes zijn erg schattig, vooral die ene die met die staart wegloopt, grappig om te zien.

    Groetjes,
    Marianne

    BeantwoordenVerwijderen
  4. Corrie een geweldige belevenis weergegeven in mooie foto's en tekst. Afrika is geweldig. Zo spannend steeds wat je te zien krijgt. Ik had het geluk om er ook een paar keer te zijn en zou zo weer terug willen.
    Ook je foto's van de olifanten en het verhaal erbij zijn prachtig.
    De scharrelaar heb ik ook gezien, zo mooi! Leuke naam hebben jullie bedacht :) Ik ben benieuwd wat je nog meer laat zien.
    Groeten, Gonnie

    BeantwoordenVerwijderen